اصول پروتز با معرفی فنون و مواد جدید در حال تغییر است. سمان های رزینی مثالهایی از این تغییرات هستند که سبب محبوبیت سرامیک های باند شونده و پروتزهای ثابت رزین – باند شده اند. چسبندگی مواد ترمیمی با ساختمانهای مینرالیزه دندانی مهمترین هدف در تحقیقات اخیر دندانی است. تحقیقات زیادی جهت توسعۀ سیستم های ادهزیو (Adhesive) می شود تا باند به بافتهای مینرالیزه و باند به فلز به طور موثر و با کیفیت بالا ایجاد شود. اهداف اصلی سیستم های باندینگ شامل: گیر رستوریشن، حذف یا کاهش ریزنشت و تقویت ساختمانهای باقیمانده دندان می باشد. مقاله حاضر مروری سیستماتیک بر مطالعات انجام شده در زمینه سیستم های مختلف ادهزیو رزین می باشد که سوابق مطالعات مشابه از سال 1980 تا سال 2003 در مدلاین موجود می باشد.

زمینه و هدف: هنگامی که اتصال چسبندگی دو ماده ناسازگار باشد، برای ایجاد سازگاری بین آن دو از ماده سومی که خواص اتصال و چسبندگی بین دو ماده دیگر را دارد استفاده می شود. سایلن ها موادی هستند که به منظور ایجاد چسبندگی در دندانپزشکی کاربرد دارند. استفاده از سایلن ها نه تنها باعث بالا رفتن استحکام می شود بلکه از شکست اتصال در محل تماس دو ماده جلوگیری می نماید. نظر به استفاده گسترده از این مواد در دندانپزشکی و افزایش کاربرد آنها در سال های اخیر، مطالعه حاضر با هدف مرور مطالعات منتشر شده در زمینه کاربرد سایلن ها و باند سرامیک- رزین صورت گرفت. روش بررسی: برای انجام این مطالعه و به منظور دسترسی به اطلاعات مورد نیاز از موتورهای جسنجوگر اینترنتی و آرشیو مقالات کتابخانه ها استفاده شد. نتیجه گیری: مرور کلی نتایج مطالعه نشان می داد که علی رغم استفاده از روش های مختلف تهیه نمونه و تنوع در آزمون های استحکام باند استفاده از سایلن باند کامپوزیت به رزین را تا 25% افزایش می دهد. اچ کردن توسط اسید فسفریک و کاربرد Silane coupling agent دو عامل مهم در افزایش استحکام باند سمان گزارش گردیده است. البته تحقیقاتی که در مورد نقش اچینگ و کاربرد سایلن بر استحکام باند انجام شده است نشان داده اند کاربرد سایلن مناسب می تواند استحکام قابل قبولی ایجاد نماید بدون اینکه نیازی به اچ کردن باشد. سایلن های هیدرولیز شده به واسطه عدم تولید متانول قادر به تبخیر کامل آب ناشی از واکنش ها نبوده، در صورتی که سایلن های هیدرولیز نشده با تولید سه مولکول متانول آب سطحی را تبخیر و با باند سیستم های ادهزیو تداخل ایجاد نمی کنند. بنابراین استحکام باند بدست آمده در سایلن های هیدرولیز نشده بالاتر بوده است. نقش عواملی مثل تکنیک مناسب در کار با سایلن، نوع چسبندگی به کار رفته و نیز نوع سایلن (مثلا هیدرولیز شده و نشده) در استحکام باند بدست آمده موثر می باشد.

مقدمه: در موارد بسیاری اتصال اتچمنت های ارتودنسی به سطح دندان های ترمیم شده بارزین کامپوزیت ضروری است. هدف از این مطالعه بررسی مقایسه ای تاثیر نوع و زمان آماده سازی سطح و نیز نوع ادهزیو بر استحکام باند برشی براکتهای ارتودنسی به سطوح مختلف کامپوزیت بود.مواد و روش ها: در این مطالعه آزمایشگاهی تعداد 204 عدد دیسک سیلندری شکل از دو نوع کامپوزیت رزین Z100 و Point4 ساخته شد و در بلوک های آکریلی مانت گردید. نیمی از دیسک های هر گروه به منظور گذراندن پروسه aging به مدت 3 ماه در آب مقطر 37ºC نگهداری شدند. هر یک از این چهار گروه به 4 گروه 13 تایی برحسب نوع آماده سازی سطح (کاربرد اسید اچینگ یا کاربرد فرز و اسید اچینگ) و نوع ادهزیو (سخت شونده به طریقه شیمیایی و نوری) تقسیم گردیدند. بعد از باند براکتها، استحکام باند توسط ماشین DARTEC اندازه گیری شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آنالیز واریانس چهار طرفه ANOVA استفاده شد. (a=0.05).یافته ها: تفاوت آماری معنی دار بین میانگین استحکام باند به دو نوع کامپوزیت Z100 و Point4 وجود نداشت. (0.529=pvalue). سایر متغیرهای مورد مطالعه (زمان، نوع آماده سازی سطح و نوع ادهزیو) اثر معنی دار آماری بر استحکام باند براکت های ارتودنسی به سطوح رزین کامپوزیت داشتند (Pvalue<0.05).نتیجه گیری: با توجه به محدودیتهای مطالعه نوع آماده سازی سطح، نوع ادهزیو و مدت زمانی که از سخت شدن نهایی کامپوزیت گذشته است بر استحکام باند اثرگذار بودند. بعلاوه استفاده از ادهزیو سخت شونده نوری به دنبال ایجاد خشونت سطحی توسط فرز همراه با استفاده از اسید اچ، به شکل چشم گیری استحکام باند را افزایش داد.

زمینه و اهداف: علی رغم باند قابل قبول ادهزیو رزین های سلف اچ به عاج، نگرانی در باب کارآیی باند آنها به مینا وجود دارد. هدف از این مطالعه بررسی اثر دو برابر کردن مدت زمان افزودن ادهزیو رزین های all-in-one بر استحکام برشی باند رزین کامپوزیت به مینای گاوی بود.مواد و روش ها: 176 دندان سالم انسیزور گاوی در این مطالعه استفاده شد. پس از قطع ریشه ها و مانت نمونه ها در رزین آکریلی، مینای سطح لبیال با کاغذ سنباده 240 و 600 گریت ساییده شد. نمونه ها بطور تصادفی به 8 گروه 22 تایی تقسیم شدند. در گروه 1 تا 4، چهار نوع ادهزیو رزین all-in-one به ترتیب شامل ( Absolute 2, G Bond, Clearfil S3 Bondو Opti Bond All-In-One) طبق زمان پیشنهادی کارخانه بکار رفت. در گروه 5 تا 8 همان ادهزیو رزین ها در دو برابر زمان پیشنهاد شده توسط کارخانه استفاده شدند. سپس کامپوزیت مربوط به همان نوع ادهزیو رزین در مولد پلاستیکی قرار داده شد و کیور گردید. پس از انجام عمل ترموسایکلینگ آزمون استحکام برشی باند انجام پذیرفت. داده ها توسط آزمون تحلیل واریانس دو عامله آنالیز شدند. در این مطالعه P<0.05 معنی دار تلقی شد.یافته ها: بیشترین مقدار استحکام باند مربوط به Opti Bond All-In-One و کمترین مقدار مربوط به Absolute 2 بود. نوع ادهزیو رزین و زمان تاثیر آماری معنی داری بر استحکام باند نشان دادند (P<0.0005). همچنین تفاوت آماری معنی داری بین ادهزیو رزین های مختلف بر اساس آزمون دانکن وجود داشت (P<0.0005). همین طور اثر تعاملی بین نوع ادهزیو رزین و زمان از لحاظ آماری معنی دار بود (P<0.0005). دو برابر کردن زمان کاربرد تنها در دو گروه G Bond و Clearfil S3 Bond به طور معنی داری باعث افزایش استحکام باند شد (P<0.0005) و در دو ادهزیو رزین دیگر تفاوت آماری معنی داری مشاهده نشد.نتیجه گیری: نوع ادهزیو رزین در استحکام باند به مینا موثر بود و افزایش دو برابری مدت زمان افزودن ادهزیو رزین های G Bond و Clearfil S3 Bond منجر به افزایش بارز استحکام باند به مینا شد در حالیکه در سایر ادهزیو رزین ها تفاوتی در استحکام باند ایجاد نکرد.

زمینه و هدف: حلالیت یک ویژگی مهم در تعیین ماندگاری کلینیکی سمان ها می باشد. هدف از مطالعه حاضر، مقایسه حلالیت سمان های رزینی Calibra، Panavia و Maxcem با سمان گلاس آینومر رزین مدیفاید GC Fuji PLUS در سه pH مختلف بود. روش بررسی: 96 نمونه (با قطر 8 میلی متر و ضخامت 4 میلی متر) بر اساس دستور کارخانه سازنده ساخته شد. نمونه ها پس از ست شدن خشک شده و وزنشان اندازه گیری شد. نمونه ها برای مدت 30 روز در سه محیط شامل آب مقطر، اسید لاکتیک با 3 pH=و اسید لاکتیک با 5 pH=غوطه ور شدند و سپس خارج شده و مجددا وزن شدند. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS18 و با تست two-way ANOVA آنالیز آماری شدند. P-value کمتر از 05/0 به عنوان سطح معنی داری در نظر گرفته شد. یافته ها: یافته های مطالعه بین سه محیط اختلاف معنی داری نشان نداد (08/0P=). سمان رزینی Calibra کمترین حلالیت در هر سه محیط (آب مقطر و اسید لاکتیک با pH های 3 و 5) را داشت. سمان گلاس آینومر رزین مدیفاید، بیشترین میزان حلالیت در اسید لاکتیک و سمان رزینی Maxcem بیشترین میزان حلالیت در آب را دارا بود. نتیجه گیری: ویژگی حلالیت سمان رزینی و سمان گلاس آینومر رزین مدیفاید به طور بارزی تحت تاثیر ترکیب ماده و محیط نگهداری است.

زمینه و هدف: جهت بهبود باند سرامیک های زیرکونیا با سمان رزینی روشهای مختلفی پیشنهاد شده است که به طور کامل مورد بررسی قرار گرفته اند. هدف از این مطالعه بررسی استحکام باند سرامیک با سمان رزینی پس از سه نوع آماده سازی مختلف سطح سرامیک می باشد.روش بررسی: در این مطالعه تجربی سه بلوک زیرکونیا (Cercon, Degudent, Germany) و سه بلوک کامپوزیتی (Z100, 3M ESPE, USA) به ابعاد 11×11×5 میلی مترساخته شد. سپس بر اساس آماده سازی سطح سرامیک ها به سه گروه به طور تصادفی تقسیم شدند.گروه اول: با ذرات آلومینیوم اکساید صد و ده میکرون سندبلاست شده با سایلن Clearfil(Kurary) پوشانده شدند.گروه دوم: سندبلاست Alloy Primer+ بر سطح سرامیک.گروه سوم: سندبلاست و Silicacoating با دستگاه +Silanopen سایلن کارخانه.پس از آن بلوک های سرامیکی با سمان رزینی G-Cem به بلوک کامپوزیتی معادل آن باند شدند. همه نمونه ها به مدت 24ساعت در آب مقطر 37 درجه نگهداری شدند. اقدام بعدی برش در دو جهت بود تا نمونه های باری شکل با سطح مقطع تقریبی یک میلی متر مربع و طول ده میلی متر ایجاد گردد.(n=12) ، نمونه ها پس از 72 ساعت ذخیره سازی در آب تحت دو هزار سیکل حرارتی بین 5-55 درجه سانتی گراد قرار گرفتند. در مرحله بعد به دستگاه تست ریزکششی متصل شده و استحکام باند نمونه ها با سرعت یک میلی متر در دقیقه اندازه گیری گردید و نحوه شکست نمونه ها با بزرگنمایی ×40 زیر استریومیکروسکوپ بررسی شد. بررسی SEM یک نمونه از هر گروه با بزرگنمایی دویست و پنج هزار نیز انجام شد. داده های استحکام باند بر حسب مگاپاسکال با آزمون one-way ANOVA و Tukey test آنالیز شدند.یافته ها: آماده سازی سطح، تاثیر قابل ملاحظه ای بر استحکام باند سمان رزینی با زیرکونیا داشته (p<0.0001) و گروه Alloyprimer بیشترین (7.02±49.64) و Silicoating کمترین (4.7±21.78) استحکام باند را دارا بود. تصاویر SEM هم نشان دهنده خشونت سطحی کمتر سطح سرامیک در گروه Silicoating می باشد.نتیجه گیری: پرایمرهای حاوی مونومر فانکشنال MDP مانند Alloy Primer(Kurary) توانایی باند بادوام با سرامیک زیرکونیا را دارند.

زمینه و هدف: با استفاده از ترمیمهای غیر مستقیم همرنگ دندان، نقش سمان های رزینی برجسته تر شده است. برای کاهش مراحل کار و حساسیت تکنیکی، سمان های رزینی سلف ادهزیو در سال 2002 ارایه شده است. هدف از این مطالعه مقایسه میزان ریزنشت سمان های سلف ادهزیو Rely X Unicem, Maxcem Elite با سمان های با سیستم باندینگ Etch&Rinse و RelyX ARC و Nexus3 در حد فاصل عاج-سمان و مینا-سمان در زمان 24 ساعت پس از کاربرد مواد مورد مطالعه می باشد.روش بررسی: در این مطالعه آزمایشگاهی چهل دندان مولر سوم خارج شده از افراد 20-30 ساله برای انجام مراحل کاربرد سمان به چهار گروه تقسیم شدند. در هرگروه سمان های زیر استفاده گردید: گروه RelyX Unicem -1،  -2گروه RelyX ARC، 3- گروه Maxcem Elite و -4 گروه .Nexus3 حفره استاندارد دایره ای شکل به قطر سه میلی متری در سطح باکال دندانها ایجاد شد و پس از کاربرد سمان ها در حفره به صورت مستقیم پس از 24 ساعت نگهداری در دمای 37 درجه، به مدت 24 ساعت در محلول نیترات نقره 50% وزنی قرار گرفته و سپس به مدت 24 ساعت دندانها در محلول ظهور در مقابل نور فلورسنت قرار داده شدند. در مرحله بعد پس از چهار برش طولی در راستای حفره، میزان ریزنشت در چهار نقطه اکلوزال و چهار نقطه سرویکال اندازه گیری گردید. از آزمون Kruskalwalis برای مقایسه ریزنشت سمان ها با در نظر گرفتن  P≤0.05و از آزمون تکمیلی Dunn برای مقایسه دو به دو گروهها با  P≤0.0087استفاده شد.یافته ها: در لبه اکلوزالی: میزان ریزنشت در سمان های Rely X ARC و Nexus3 کمتر از سمان های سلف ادهزیو بود (P≤0.05). در لبه سرویکالی اختلاف آماری میان  Rely X Unicemو Rely X ARC دیده نشد (P≤0.05). ولی میزان ریزنشت Nexus3 به طور معناداری کمتر از Rely X Unicem بود (P≤0.0087) و Maxcem Elite بیشترین میزان ریزنشت را نشان داد.نتیجه گیری: میزان ریزنشت در سمان های Etch&Rinse در اکلوزال و سرویکال به طور معنا داری (P≤0.05) کمتر از سمان های سلف ادهزیو بود.

زمینه و هدف: گرچه کامپوزیت های لایت کیوا به راحتی در دسترس می باشند و لیکن کامپوزیت ها و سمان های رزینی سلف دوال کیور نیز دارای کاربرد های کلینیکی وسیعی هستند. هدف از این مقاله بررسی علل نا سازگاری بین ادهزیوهای نوین و انواع سمان ها کامپوزیت ها رزین های ترمیمی و تاثیر آن بر استحکام باند فصل مشترک آنها می باشد.روش بررسی: در لین مطالعه مروری بر مقالات و پایان نامه های مربوط به کاربرد ادهزیوها و ترمیمهای کامپوزیت رزین تا ژانویه سال 2005 موجود در کتابخانه دانشکده دندانپزشکی مشهد، مدلاین و سایر بانک های اطلاعاتی در اینترنت جمع آوری و مورد بررسی قرار گرفت.نتیجه گیری: برخی از ادهیزیوهای توتال اچ دو مرحله ای و ادهزیوهای سلف اچ تک مرحله ای با کامپوزیت ها و سمان های رزینی سلف دوال کیور ناسازگارند. دلیل این امر حضور غلظت های بیشتر منومرهای رزینی یونیک، اسیدی و هیدروفیلیک در این ادهزیوهاست که سبب ایجاد واکنش شیمیایی رقابتی و افزایش تراوایی این نوع ادهزیوها می شود. برای جلوگیری از واکنش رقابتی اسید- باز می باید از کامپوزیت رزین لایت کیور یا ادهزیو دوال کیور دارای کاتالیست استفاده کرد. جهت خنثی کردن اثر تراوایی ادهزیوهای ساده شده می توان از کامپوزیت لایت کیور یا یک لایه باندینگ رزینی خنثی و یا کامپوزیت قابل جریان مه سریعا کیور می شوند، بر روی لایه ادهزیو استفاده کرد.

مقدمه: استفاده از زیرکونیا در رستوریشن های با دوام گامی بلند می باشد. باند به زیرکونیا توسط روش های معمول به سایر انواع سرامیک امکان پذیر نیست. هدف مطالعه، بررسی سه نمونه ی آماده سازی سطحی زیرکونیا به منظور افزایش استحکام باند می باشد. مواد و روش ها: در مطالعه ی in vitro، 48 دیسک زیرکونیا به 4 گروه شامل یک گروه شاهد و سه گروه آماده سازی سطحی اسید اچ گرم توسط اسید هیدروکلریک، هواسایی توسط ذرات اکسید آلومنیوم 50 میکرون حاوی سیلیکا و تابش لیزر دیود تقسیم شدند.سپس هر گروه به دو زیر گروه بر اساس سمان رزینی (کالیبرا یونیورسال و پاناویا V5) تقسیم شدند. بعد از اعمال پرایمر مخصوص زیرکونیا zprime plus روی نمونه ها یک هفته در آب 37 درجه نگهداری و سپس میزان استحکام باند برشی آن ها سنجیده شد. در تجزیه و تحلیل پس از کنترل نرمال بودن توزیع خطا با استفاده از آزمون Shapiro-Wilk و همگنی واریانس خطا به وسیله ی آزمون Levene، از two way ANOVA و post hoc Bonferroni تحلیل ها در سطح خطای پنج درصد استفاده شد. یافته ها: طبق نتایج آزمون آنالیز واریانس دوطرفه هر دو اثر روش آماده سازی سطح در میانگین استحکام باند زیرکونیا (0/004 = p value) و نوع سمان در میانگین استحکام باند زیرکونیا معنی دار بود (0/012 = p value) اثر متقابل روش آماده سازی و نوع سمان معنی دار نبود (0/802 = p value). نتیجه گیری: زیرکونیا برای استحکام باند نیازمند آماده سازی سطحی است. در مطالعه ی ما مؤثرترین روش در گروه سمان کالیبرا به ترتیب یونیورسال هواسایی و تابش لیزر و در سمان پاناویا V5 تابش لیزر و هواسایی بوده و بطور کلی پاناویا V5 نتایج بهتری نسبت به کالیبرا دارد.

مقدمه: هدف از این مطالعه، مرور مواد ضد باکتری وارد شده به ادهزیوها بود. در این راستا سیستم های باندینگ مورد مقایسه قرار گرفته و تاثیر نوردهی بر خاصیت ضد باکتری ادهزیو ارزیابی گردید.شرح مقاله: امروزه کامپوزیت رزین ها از مواد اصلی در ترمیم حفرات قدامی و خلفی بشمار می روند. پیشرفت های حاصله در تولید پلیمرها و فیلرها، خواص کامپوزیت ها را بهبود بخشیده، با این وجود یک معضل مهم، تمایل بیشتر به تجمع پلاک در مجاورت آن ها است. از آن جا که کامپوزیت از طریق باندینگ به دندان متصل می شود، اخیرا اثر ضدباکتری ادهزیوها مورد توجه قرار گرفته است. یکی از پیشرفت های نوین در فرمولاسیون ادهزیوها، ورود اجزای شیمیایی به منظورالقای فعالیت ضد باکتری بوده است.این مقاله، مطالعات جدید دراین زمینه را مرور نمود تا به این سوال پاسخ دهد: آیا فعالیت ضد باکتری ادهزیوها به لحاظ بالینی حایز اهمیت است؟ جستجو در پایگاه Pubmed و Google scholar با کلید واژه های “Antibacterial adhesives” ،”Methacryloyloxydodecylpyridinium bromide (MDPB) + Adhesives” ، “Epigallocatechin-3-gallate (EGCG) +Adhesives”،”Fluoride + Adhesives” و “Quarterly amoniums + Adhesives” از 2005 تا کنون انجام شد.نتیجه گیری: برخی مطالعات بیان داشته اند که سیستم های ادهزیو خواص ضد باکتری چشمگیری از خود نشان می دهند و این اثر را به حضور مولکول MDPB نسبت داده اند، اما برخی دیگرمعتقدند این اثر اندک و موقتی می باشد.هیچ ادهزیوی کاملا قادر به جلوگیری از نانولیکیج در حدفاصل (اینترفیس) رزین-دنتین نمی باشد. ادهزیوهای بدون فعال سازی نوری خواص ضد باکتری بهتری دارند، البته با نوردهی هنوز هم خواص مذکور تا حدی وجود دارد. به تازگی کاربرد موادی از قبیل EGCG،Dimethylaminododecyl methacrylate (DMADDM) و نانو ذرات نقره در ادهزیوها پیشنهاد شده که در بررسی های آزمایشگاهی نتایج امیدبخشی داشته، ولی شبیه سازی دقیق شرایط دهانی صورت نگرفته است. در حال حاضر، ارزیابی قطعی ارتباط بالینی مقدور نبوده و نیاز به مطالعات گسترده تر بالینی می باشد.